Thuis.	Forum.	Contact en Links.
Daf Albums.	Andere Albums.	Evenementen.

	Terug.	Naar Deel 1.

Arcus goes for Africa.

Deel 2.

Dag 18.

Deze dag hebben wij de rit van 140 km naar Nouakchott afgelegd. Beetje rondgekeken in de stad en lekker een paar biertjes gedronken. ’s Avonds een pizza gaan eten. Daarna nog geprobeerd aan de waterpijp maar dat is echt niet lekker! Bij terug komst hadden onze vrienden van de Ford escort diesel getankt. Wij hebben deze nog geholpen met de tank leeg te pompen en verse benzine voor ze gehaald. Het was na 2 uur dat we gingen slapen.

Dag 19.

Deze nacht erg slecht geslapen met dank aan 1 persoon die het nodig vond om te laat naar bed te gaan en geen rekening te houden met de rest van de groep. Om 5 h vertrek vanuit Mauritanië richting Senegal. De laatste kilometers waren erg mooi! De grens met Senegal was opnieuw veel onderhandelen en afdingen.

Onze stopplaats was 30 km na de grens, de Zebrabar. Erg mooie en gezellige camping. Wel helaas nog steeds geen warme douche!! Wel een voordeel, ze hadden lekker bier, gazelle, 0,6 liter! Maar de couscous kennen ze daar ook nog helaas. Dus nog wat pannenkoeken gegeten bij de mensen van de escort als bedankje voor het helpen. Deze dag had de unimog weer een platte band gereden trouwens!

Ook nog naar de visafslag geweest. Hier mocht ik geen foto’s maken dus vandaar soms rare foto’s.

Dag 20.

Vroeg wakker geworden door een balkende ezel!

Om 11.30h vertrokken richting Lac Rose, (eindpunt van de Dakar)!

Mooie, kleine, gezellige, drukke dorpjes. We krijgen van veel mensen veel aandacht. En de mensen kennen ons ook al. De VW passat van de gids van GFA krijgt panne.

De van slaat niet aan. Deze direct doorverbonden met de accu en rijden met dat apparaat! Aan gekomen op Lac Rose weten we niet wat ons overkomt! Mooie huisjes, lekkere bedden, een douche die in de buurt komt van warm water, en internet!! Dus dat hebben we die avond eens goed gevierd met een paar biertjes!!!

Dag 21.

Rustdag! Heerlijk uitgeslapen. En na het ontbijt gaan quatten. Over het strand en over de duinen. Na het middageten na de stad geweest bier halen voor het kampvuur ’s avonds. Omdat ik het niet vertrouwde om de auto zo te laten staan bij een tankstation ben ik bij de auto gebleven terwijl de anderen het bier gingen halen. Ik heb daar een uurtje gestaan en met vol verbazing na het verkeer staan kijken. Een Audi a4 (nieuw model in Europa nog niet uit) kreeg een flinke aanrijding met een taxi. De mensen stappen uit, geven elkaar een hand en rijden verder. Ongelofelijk!!

Het kampvuur ’s avonds was nog erg gezellig!

Dag 22.

De laatste dag van de reis!

We rijden de hele dag over een erg slechte weg. De pajero rijdt de as eronder uit. Deze wordt weer met 2 spanbanden op zijn plaats gezet. De grens overgang naar Gambia toe is zo geregeld. In het donker wachten op de boot overtocht. Heel veel mensen bij alle auto’s iedereen wil wat verkopen. Bob Marley-stijl is nog erg aanwezig daar!

Eindelijk met "zun alle" op de boot. 1 groot feest.

De weg van de boot naar het kampement kairoh garden werden we begeleidt door de politie. Alle lichten, zwaailichten, knipperlichten moesten aan en we konden rijden! Geweldig!

In het donker komen we aan. Raar dat nu "al" het eerste gedeelte van de stage erop zit.

Dag 23.

Uitgeslapen!! Matig bed en matig eten op het kampement. Naar Serrekunda geweest om de as van de pajero te laten lassen en om simkaarten te kopen van Gambia. We hebben onze gereedschapskist nog weggegeven aan de man die de as gelast heeft, hij wilde een garage bedrijf beginnen maar had geen geld voor gereedschap. Toch wel raar als een beer van een vent begint te huilen als je hem een berg gereedschap geeft. Die avond nog een flink feestje gebouwd!!!

Dag 24.

Vroeg opgestaan om de container met alle verzamelde goederen uit te laden. Het is eigenlijk veel te warm. Bijna iedereen helpt mee, dat scheelt wel. Ik kom tot de ontdekking dat niet alle motors van ons zijn meegekomen dat is best kl*te want daar had ik alle opdrachten voor geschreven voor de projecten. Ik ben benieuwd wat er nu gaat gebeuren!! Die avond irriteert iedereen zich aan Etienne die ligt op te scheppen dat de bus het zonder problemen heeft volgehouden. Dus besluiten we de wielen onder de bus vandaag te halen (voor de grap).

Dag 25.

Vandaag een school bezocht in Banjul de hoofdstad van Gambia. Het GTTI. GFA heeft deze school al vanaf jaar 1 geholpen en dat is te zien ook. Deze school is gewoon vergelijkbaar met een school in Nederland alleen de mensen zijn er zwart!! Nog naar een meisjesschool geweest waar een auto gedoneerd is.

Deze dag zijn we er ook achter gekomen dat de vliegtickets erg duur zijn meer dan 600 euro!!!!!!!!Op zoek naar een andere oplossing dus!

Dag 26.

Deze dag zijn we met een kleinere groep vertrokken richting Senegal om te kijken op de scholen. Wij gaan het project doen op de VMBO school CFP Baïla. Het is een klas lokaaltje van 4 bij 5 meter met 2 ventilators en 3 tl lampen.

Dag 27 en 28.

Nog op gezoek geweest bij 2 andere scholen en de gouverneur van Senegal. ’s Avonds terug gegaan naar Gambia, de eerste groep uitzwaaien die al naar huis ging.

Handige oplossing:

Dag 29.

Donatie unimog aan de politie. Groot feest, de politie is erg blij. Deze dag hebben we ook een plan gemaakt voor de stage. We gaan bij een Daihatsu Rocky een Body-off doen. Zodat we ons programma onderhoud en onderdelenkennis kunnen gaan doen!

’s Morgensvroeg hebben we onze leraren Wim & Oscar weggebracht naar het vliegveld en ’s avonds onze collega’s van de unimog.

Dag 30.

Er was een ceremonie van de politie ter ere van de donatie van de unimog. Jammer dat Bas&Cliff (de eigenaren van de unimog) er niet bij kon zijn. We krijgen van de politie een brief van status. Dus we kunnen ons heel wat permitteren in Gambia. ’s Middags ben ik nog een keer terug gegaan naar de politie om nog het een en ander uit te leggen over de Unimog.

’s Avonds krijgen we slecht nieuws. De projecten in Senegal kunnen waarschijnlijk niet doorgaan omdat het niet toegestaan is om goederen naar Senegal te transporteren. Dat moet aangevraagd worden en dat duurt 10 weken!!! Dus dat is een flinke domper.

Dag 31.

De goederen gaan toch naar Senegal, via de bos route (Illigaal dus). Ik rij met de Rocky, tot 5 km voor de grens. Daar wordt het stuur overgenomen door de directeur van de school in Baïla. Hij zorgt ervoor dat de auto daar komt! Als wij op de school aankomen staat de Rocky al op ons te wachten!

Wij hadden onze auto’s vol gestopt met gereedschapkisten zodat we konden beginnen op school.

De stage.

We zijn begonnen met lesgeven in gereedschap kennis. Dat ging eigenlijk wel redelijk goed. De Franse taal is wel een groot struikelblok. Maar met handen en voeten kom je ver!

De volgende dag hebben we de leerlingen uitgelegd wat we van plan waren met de Rocky, een body off dus!

De leerlingen, in totaal 12 stuks, verdeeld in 4 groepen, Body, elektra, mechanisch en interieur.

En SCHROEVEN MAAR!! Geweldig ze hangen over op en onder elkaar en de tijd vliegt voorbij.

Binnen een paar dagen hadden we de body eraf.

Ondertussen liet ik een paar leerlingen ook nog een gereedschap bord maken.

Toen het volgende, het rijden maken van dit geval. Een houten schutbord laten maken voor de leerlingen. Vast laten zetten en sleutelen maar. Ik heb wel nog een paar uur zitten puzzelen aan de kabelboom hier was veel aan geknoeid.

Etienne was ondertussen bezig met Electro lessen. We maakten werkdagen van half 9 tot 12 uur/half 1. Daarna was het echt te warm om nog iets te doen. De dagen vliegen voorbij en al gauw kom ik erachter dat je in Africa geen planning moeten maken maar gewoon moet kijken wat je afkrijgt.

Na 1 week rijdt de Rocky weer en o wat zijn de leerlingen trots! Ik had kaartjes gemaakt en die aan verschillende onderdelen van de Rocky gehangen. De leerlingen moesten de namen en de werking weten. Dit heb ik ze uitgelegd en moesten ze thuis leren.

Ze kregen er examen over en dat ging erg goed. Ook kunnen ze leerlingen nu de remmen schoonmaken, vervangen, en afstellen. Na het examen heb ik alle leerlingen en de leraar nog een rijles gegeven geweldig!!!

We hadden de leerlingen en de leraren ook overalls cadeau gedaan:

In de container stond een bandenomlegapparaat. Deze was bestemd voor de school in Baïla. Maar het was niet toegestaan om deze te transporteren naar Senegal omdat er in Senegal geen machines mogen worden ingevoerd vanuit andere landen. Ik heb toch besloten om de gok te wagen. Ik heb de bank achter uit de L300 geschroefd en het apparaat erin gelegd samen met enkele anderen. Etienne was er helemaal niet blij mee want hij was bang dat hij de bak in draaide. Hij durfde ook niet mee te rijden in de bus van Gambia naar Senegal. Ik vond dat wel fijn want ik heb samen met een andere jongen lekker Rockmuziek kunnen luisteren. Ivp R&B!!

In de 2 weekenden zijn we naar Abené geweest, geweldig mooi klein dorpje. We zaten daar in een klein kampement. Vlak aan de zee. Heel mooi, als je ooit in Senegal bent is dat echt de moeite waard, het is bij een Nederlandse vrouw en haar Afrikaanse man.

Wc:

Douche:

En waterput:

Ook wel leuk om te zien, als we naar het kampement reden moesten we ook off-road.

Op 4 april was het Onafhankelijkheidsdag in Senegal. Daar hebben we ook in meegedaan met de school.

De laatste dag hebben we al onze (oude) kleren weg gegeven. De leerlingen waren er echt super blij mee!

Het was een avontuur om nooit meer te vergeten, iedereen die me hierbij geholpen heeft om dit mogelijk te maken, DANKJEWEL!!!!

Pascal.

© www.SITEJE.com